﻿<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Człowiek — działacz — uczony”> 
<author_1=”Prof. dr. T. Kopcewicz”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="5">
<date=”1954-05-26”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Wyniki tych prac prawie w całości weszły do światowej literatury meteorologicznej. 
Badania lodu zapoczątkowane w czasie wyprawy „Belgiki” i prowadzone w późniejszych latach oraz późniejsze dwu i półletnie studia A. B. Dobrowolskiego w Szwecji, doprowadziły do powstania pierwszej w literaturze światowej obszernej monografii encyklopedycznej o lodzie pod tytułem „historia naturalna lodu”. Autor pragnął przy tym, ażeby z książki tej, opisującej lód ze wszystkich punktów widzenia, wkraczającej więc z konieczności w bardzo różne dyscypliny naukowe, skorzystać mógł każdy przyrodnik bez względu na swą specjalność. Zachował więc bardzo prostą formę wykładu przy założeniu niezbyt wygórowanego ogólnego przygotowania czytelnika. Za pracę tę A. B. Dobrowolski otrzymał nagrody Kasy im. Mianowskiego. 
Prace A. B. Dobrowolskiego w dziedzinie geofizyki nie kończą się na „Historii naturalnej lodu”. Dzięki niemu w okresie międzywojennym zostało zorganizowanych pięć udanych wypraw polarnych młodych polskich badaczy. Wyniki ich zostały rozgłoszone przez A. B. Dobrowolskiego za pośrednictwem Międzynarodowej Komisji Śniegów i Lodów, której był organizatorem i wiceprezesem, a także przez badaczy radzieckich.
Doniosłe znaczenie miała 5-letnia (do 1929 r.) działalność A. B. Dobrowolskiego w Państwowym Instytucie Meteorologicznym, najpierw w charakterze wicedyrektora, a następnie dyrektora. Przyczynił się on do podniesienia zakresu i jakości prac Instytutu, co znalazło wyraz zarówno w kilkakrotnym powiększeniu budżetu Instytutu i podwojeniu jego personelu, w przygotowaniu do budowy Obserwatorium Morskiego w Gdyni i Aerologicznego w Legionowie, jak również w rozszerzeniu działalności wydawniczej Instytutu.
Zespolił wszystkich specjalistów-geofizyków w Towarzystwie Geofizyków. Jako długoletni prezes tego Towarzystwa przyczynił się wydatnie do zorganizowania Obserwatorium Sejsmologicznego w Warszawie, stanowiącego dziś jedną z placówek badawczych Polskiej Akademii Nauk. Był również inicjatorem Komisji do Spraw Kształcenia Geofizyków Polskich.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper> 
 
